تاريخى ثبت نكرده است . مترجم دوم ، ترجمه‌اش را به تاريخ 1386 ه و در قريهء امام‌زادهء قاسم شميران به پايان برده است . هر دو مترجم از كتاب‌هاى مرآة العقول مجلسى « 1 » ، الوافى فيض كاشانى « 2 » و ساير كتاب‌هاى مربوط ، براى ترجمه و شرح استفاده كرده‌اند . با توجه به مقدم بودن ترجمهء كمره‌اى بر اين ترجمه ، مصطفوى از آن ترجمه اثر پذيرفته و حتى صفحه‌پردازى كتاب مصطفوى هم همانند كتاب كمره‌اى است . شرح‌هاى مصطفوى ، مختصرتر از كمره‌اى است و ترجمهء وى روان‌تر و گوياتر . برابرى اين دو ترجمه ، چنان است كه گويى مترجم دوم ، ترجمهء پيشين را اصل قرار داده و آن را اصلاح و روان‌تر كرده و شرح‌هايى را كه طولانى و زايد ديده ، حذف و يا مختصرتر كرده است . البته شرح‌هاى ترجمهء دوم از فيض كاشانى نقل شده و گاه عين عبارات مجلسى است كه مترجم پيشين در ترجمه‌اش آورده است . « 3 » 19 . ترجمهء شرح اصول كافى ، از محمد خواجوى ( 1313 - / ) . محمد بن ابراهيم شيرازى نام بردار به ملا صدرا و صدر المتألهين ( م 1050 ه ) ، شرحى ژرف بر اصول كافى نوشته كه شرح وى از سوى خواجوى به فارسى ترجمه شده است . مترجم در ترجمهء اين اثر در احاديث از ترجمهء سيد جواد مصطفوى استفاده كرده است . اين اثر را مؤسسهء مطالعات و تحقيقات فرهنگى در 1366 و باز در 1383 به چاپ رسانده است . 20 . گزيدهء كافى ، از محمد باقر بهبودى ( 1308 - / ) است كه آن دسته از روايات كافى را كه صحيح تشخيص داده برگزيده و با نام الصحيح من الكافى ، و يا زبدة الكافى به چاپ رسانده است . وى اين گزيده و يا صحيح را ترجمه نيز نموده و با نام گزيدهء كافى ، در شش جلد ( 375 + / 388 + / 414 + / 482 + / 431 + / 407 صفحه ) به بازار كتاب عرضه كرده است . اين كتاب از سوى دفتر نشر فرهنگ اسلامى و به سال 1363 از سوى شركت انتشارات علمى و فرهنگى چاپ و منتشر شده است . اين گزيده ، شامل همهء بخش‌هاى كافى ، از اصول و فروع و روضه است . مؤلف

--> ( 1 ) . نگاه كنيد به : ج 3 ، ص 430 . ( 2 ) . نگاه كنيد به : ج 4 ، صفحهء استدراك پايان كتاب . ( 3 ) . براى نمونه ، ن . ك : ج 4 ، ص 147 و ج 4 ، 159 .